باسمه تعالی

قرآن و انديشمندان معاصر

 قرآن کتابی است که در ابعاد مختلف زندگی، آدمی را رهنمون است و همچون خورشيدی فروزنده، کس يارای انکار خصائص و ويژگيهای گوناگون وجودی آنرا ندارد و هر کس به سهم خويش و به اندازه ظرف درونيش از بحر لايزال آن رفع عطش می‌کند. در اين قسمت آرای مختلف از بزرگان و انديشمندان غير مسلمان را در خصوص آن بررسی می‌نماييم که به نوبه خود بيانگر فراگير شدن تعاليم آسمانی اين کتاب الهی است و البته يادآوری این نکته ضروری است که هر انديشمند، از زاويه ديد خود به قرآن نگريسته است و بديهی است که قادر به کشف تمام ابعاد و ويژگيها و همچنين عمق معارف آن نبوده باشد.

1-   آلبرت اينشتاين (1955 - 1879): "قرآن کتاب جبر يا هندسه يا حساب نيست، بلکه مجموعه‌ای از قوانين است که بشر را به راه راست، راهی که بزرگترين فلاسفه دنيا از تعيين و تعريف آن عاجزند، هدايت می‌کند."

2-   ويل دورانت (متولد 1885): "رفتار دينی در قرآن شامل رفتار دنيوی نيز هست و همه امور آن از جانب خدا و به طريق وحی آمده است. قرآن شامل مقرراتی دربرگيرنده: ادب، تندرستی، ازدواج، طلاق، رفتار با فرزندان و حيوانات و بردگان، تجارت، سياست، ربا، دين، عقود، وصايا، امور صناعت، مال، جريمه و مجازات و جنگ و صلح است. قرآن در جانهای ساده، عقايدی آسان و دور از ابهام پديد می‌آورد که از رسوم و تشريفات ناروا و از قید بت‌پرستی و کاهنی آزاد است. قرآن اصول نظم جمعی و وحدت اجتماعی را در بين مسلمانان استوار کرده است."

3-   ناپلئون بناپارت (1821 - 1769): "قرآن به تنهايی عهده‌دار سعادت بشر است. اميدوارم آن زمان دور نباشد که من بتوانم همه دانشمندان و تحصيل‌کردگان تمامی کشورها را با يکديگر متحد کنم و نظامی يکنواخت، فقط بر‌اساس اصول قرآن مجيد که اصالت و حقيقت دارد و مردم را به سعادت رهبری می‌کند، تشکيل دهم."

4-   مهاتما گاندی (1948 - 1869): "از راه آموختن دانش‌ قرآن، هر کس به اسرار وحی و حکمتهای دین بدون داشتن خصوصيات مصنوعی، نايل می‌شود. در قرآن چيزی ديده نمی‌شود که اعمال زور را جهت برگرداندن مذهب اشخاص تجويز کند. اين کتاب مقدس به ساده‌ترين وضع ممکن می‌گويد: اکراه در دين وجود ندارد."

5-   گوته (شاعر آلمانی) در سال 1832 گفت: "ساليان دراز کشيشان از خدا بی‌خبر، ما را از پی‌بردن به حقائق قرآن و عظمت آورنده آن محروم و دور نگه‌داشتند، ليکن بر اثر پيشرفت علم، عن قريب اين کتاب توجه افراد بشر را به خود جلب می‌کند و محور افکار همگان می‌گردد."

6-     لئون تولستوی (فيلسوف روسی): "قرآن مشتمل بر تعليمات و حقايق روشن است. و عموم افراد بشر می‌توانند از آن بهره‌مند شوند."

7-     برنارد شاو (فيلسوف انگليسی) پيش ‌بينی می‌کند که اروپا در آينده، دين و کتاب محمد (صلی الله عليه و آله و سلم) را قبول خواهد کرد.

8-   دکتر مارکس (1883 - 1818): "قرآن شامل تمام پيامهای خدایی است که در تمام کتب مقدسه، عموماً، برای جميع ملل آمده است. در قرآن آياتی موجود است که اختصاص به طلب علم و دانش و تفکر و بحث و تدريس دارد و چاره‌ای جز اين اعتراف ندارم که اين کتاب محکم، بسياری از اشتباهات بشر را تصحيح کرد."

9-   دکتر شبلی شميل (1917 - 1853) (شاگرد ويژه داروين): "رسول و پيامبر اسلام با بلاغت قرآن، عقول بشری را متوجه خويش ساخت و آنها را در برابر کتاب خويش از خود بی خود کرد."

10- شارلس فرانسيز (استاد آمريکايی): "انجيل کتابی است که در آمريکا کسی آن را نمی‌شناسد ولی قرآن کتابی است که هر مسلمان با آن آشناست؛ و اين ادعا گزاف نيست. ولی بايد گفت که نشناختن انجيل، از خوش‌شانسی مذهب مسيحيت است."

11- پروفسورهانری کربن (اسلام شناس معاصر فرانسوی): "اگر انديشه محمد (صلی الله عليه و آله و سلم) خرافی بود و اگر قرآن او وحی نبود، هرگز جرأت نمی‌کرد بشر را به علم دعوت کند. هيچ طرز فکری و هيچ بشری به اندازه محمد (صلی الله عليه و آله و سلم) و قرآن، آدمی را به دانش دعوت نکرده است. تا آنجا که در قرآن 95 بار از علم و فکر و عقل سخن به ميان آمده است."

 و البته آراء و اقوالی نظير آنچه که در فوق آمده است، بسيار و مجال اين مقاله به جهت رعايت اختصار، اندک است. لذا از نقل تمامی آنها، صرف‌نظر می‌نماييم و جويندگان را به منابع تحقيق در اين موضوع، ارجاع می‌دهيم

http://roshd.org/per/